Istorijska čitanka

    Bosna i Hercegovina u srednjem vijeku

    1. Bosna do pojave prvih Kotromanića

    Smatra se da se ime Bosna po prvi put javilo u jednom spisu Konstantina Porfirogenita (sredina X veka) i to na onom mestu gde o u opisu Srbije navodi: "U krštenoj Srbiji jesu ovi naseljeni gradovi: Destinikom, Cernauvski, Megiretus, Dresnik, Salines, a u kraju Bosni Katera i Desnik". U to doba Bosna se nije smatrala državom već samo delom Raške kojom je tada vladao knez Časlav. O Bosni su i inače veoma siromašni podaci i do sredine X veka o njoj se ne zna bilo šta pouzdanije. Nazire se tek da je njome upravljao ban, a ova titula ima verovatno avarsko poreklo. "Ponekad je vladao celom Bosnom samo jedan vladar, a ponekad je vlast bila podeljena na mnogo vladara od kojih je svako vladao za sebe" (Mavro Orbin).

    Kako su formirana srpska prezimena

    Kako su formirana srpska prezimena: Jovanović, Jovanić, Jovanov, Jovin, ili Jović?

    SRPSKI TIĆ PREZIVA SE NA IĆ

    piše: Trifun Pavlović

    Iako se smatra da prava srpska prezimena moraju da se završavaju na "ić" to nije tačno. Mnoge ličnosti poznate u srpskoj istoriji, iz porodica rodom iz Srbije, nemaju prezimena na "ić": Milutin Garašanin, Milojko Liješanin, Milivoje Blaznavac...
    Prezimena u srpskom narodu su brojna i raznovrsna. Stvarana su u različitim političko-istorijskim i društveno-ekonomskim uslovima. Postojalo je više različitih načina (principa) za njihovo formiranje.

    Granice srpskog prostora

    Spisak prenumeranata već za prvu Vukovu pesmaricu otkriva širok prostor sa koga oni dolaze. Pominju se Budim, Veljun, Virovitica, Vukovar, Karlštat, Šibenik, Pakrac...
    Vuk je intuitivno na samom početku svog rada osetio da je tek oko petina pesama sačuvano. Još 1814. godine u „predsloviju“ svoje „Male prostonarodne slavenoserbske pesnarice“ on će reći: „Ja sam istina onda (1806) imao u pameti različnoga roda pesama, pet puta više a deset jasnije nego sad...“

    Snovi o velikoj Hrvatskoj

    Lijepa naša želi Bosnu

    Iz Hrvatske su, kao neki bauk, sve do naših dana, šireni glasovi o težnji Srba za stvaranjem neke Velike Srbije i o velikosrpskim hegemonističkim namerama. To je bio stalni pripev svih protivsrpskih istupa ne samo pred jugoslovenskom već i pred svetskom javnošću.

    O tome dovoljno svedoče knjige u kojima se, s jedne strane, Srbi i Srbija žele prikazati kao agresori velikih teritorijalnih apetita, a s druge se žele prikriti sopstvena agresija i sopstvene teritorijalne pretenzije na tuđe etničke, državne i istorijske teritorije.

    Ko je online

    Ko je na mreži: 197 gostiju i nema prijavljenih članova

    Hostign

    Design by Novica.info