Banjalučka regija

    Indeks članaka

    Brojne gradine u opštini Mrkonjić Grad svjedoče o boravku i životu Ilira na ovom području. Te gradine su nastale krajem bronzanog doba, a korištene su do početka nove ere. Lokaliteti u kojima se nalaze gradine su: Majdan, Pecka, Trnovo, Magaljdol, Podbrdo, TriSvjedoci antičke kulture na ovim prostorima su mnogobrojni spomenici iz tog vremena, očuvani do današnjih dana. U Starom Selu se nalazi ornamentirani kameni ulomak rimskog žrtvenika, u Peckoj rimska utvrda, u Trijebovu bronzana Meduzina glava i u Majdanu kasnoantička bazilika. Za razdoblje srednjeg vijeka se vezuje nastanak nadgrobih spomenika-stećaka (mramorja), koja imaju simbolično značenje za vječnost životnog ritma.

    Na ovim prostorima sačuvano ih je 500-600. Najpoznatiji tj. najljepše obrađeni, arhitektonski i likovno su stećci u Baljvinama, Šehovcima, Gustovari i Liskovici. Iz tog perioda datiraju i dvije tvrđave-osmatračnice: Prizrenac (Prizren) na desnoj strani kanjona Sane-prvi put se spominje 1530.god. i Bočac nad kanjonom Vrbasa-prvi put se spominje 1446. god.

    Prvi značajniji tragovi o postojanju naselja na mjestu današnjeg grada, dosežu do vremena rimske imperije. Jedna od najvažnijih rimskih magistrala (Salona-Servitium), koja je preko zapadne Bosne povezivala Jadransko more sa Savom i Panonijom, prolazila je ovim krajem (Mliništa - Pecka - Štrbina - Podrašnica - Rogolji - Busija - Jovana voda -Trijebovo - Hanovi - Bočac). Postojalo je još nekoliko puteva prema Šipovu, Kotoru i Jezeru. Raskrsnica tih puteva je bilo naselje "LEUSABA", smješteno u podnožju Grabeža, iz kojeg će se kasnije razviti današnji Mrkonjić Grad.

    Integracijom stanovništva iz Majdana i Oćuna sa drevnim naseljem Varcarevom nastaje Novi grad (na turskom Jendže kasaba). Od tog perioda, naselje počinje da se širi i uvećava sve do današnjih dana. Veliki preporod grad doživljava 1593. godine kada Krzlaraga-rodom Đukanović, podiže svoju zadužbinu (vakuf) na Kolobari (mjesto na kojem se danas nalazi spomenik Kralju Petru I Karađorđeviću), džamiju, 24 dućana, vodovod, pekaru, biblioteku, te osniva fond za unapređenje zanatstva i trgovine. Uspostavljanjem vakufske zadužbine grad dobija ime Varcarev vakuf, a zatim Varcar vakuf. Ovaj naziv ostaje sve do 1924. godine kada grad dobija današnji naziv Mrkonjić Grad. U znak zahvalnosti za učestvovanje u prvom bosansko-hercegovačkom ustanku protiv turaka 1875. godine, Kralju Petru I Karađorđeviću-Mrkonjiću, pored toga što grad nosi njegovo ime, stanovništvo podiže spomenik, koji će biti rušen i podizan u nekoliko navrata.

    Značajniji datum u istoriji grada je 25. novembar 1943. godine. Tog dana je održano I zasjedanje ZAVNOBiH-a, na kojem je odlučeno da Bosna i Hercegovina postane šesta federalna jedinica tadašnje Jugoslavije.

    Poslijeratni period obilježava razvoj opštine u svim segmentima privrednog i društvenog života. Grad i sela se elektrificiraju, grade se putevi, vodovodi, škole, ambulante, biblioteka, muzej, pozorište, moderan hotel. Osnivaju se i prve radne organizacije iz kojih će kasnije nastati velike fabrike; Tvornica vijaka (400 radnika), Manjača (380 radnika), Lisina (260 radnika) i Mladost (1100 radnika).

    Prva srednja škola je osnovana 1961. godine pod nazivom Gimnazija.

    U novijoj istoriji grad trpi veliko razaranje tokom posljednjeg rata (1992-1995.g.). Povratkom stanovništva na ovo područje počinje njegovo obnavljanje koje traje još uvijek.
     vrcar vakuf1 golub 1905
    nastavak
    vrcar vakuf2 golub 1905
    nastavak
    vrcar vakuf3 golub 1905
    nastavak
    vrcar vakuf4 golub 1905
    nastavak
    vrcar vakuf5 golub 1905
    nastavak
    vrcar vakuf6 golub 1905
     "Golub" 1905.
     
         
     nekad  sad
      
                                                                                                                                        

    Design by Novica.info